Vi har prøvt fiskelykka...

For ei tid tilbake, var vi så heldige å få vere med Eivind og Marita på fisketur med båt. Joakim var i lykkerus, og endå meir stas vart det då han fekk vere kaptein på båten. Sjå berre kor han konsentrerar seg.

Det var ikkje så enkelt dette med fiskinga, det bles noko grusomt ut på fjorden denne ettermiddagen. Mor sjølv, hadde vore føre var og teke to reisesjuketablettar. Husbonden trudde nesten ikkje sine eigne auger då han såg det, og dei andre i fiskarfølget lo godt av det, men klok av skade var det berre å hive innpå.

Joakim synest at det var stor stas og bryddde seg lite om all vinden og dei kjempestore bølgene (ifølge meg), og fiska og fiska. Det gav ikkje det heilt store resultatet, men ein liten stakar klarte han likevel å lure til å bite på kroken.

Ser på bildet at det er nokon som prøvar å få Joakim på kroken også... he he he , såg det faktisk ikkje før no, men viss nokon lurer, så gjekk det bra - han beit ikkje på.

Fisken var ikkje noko særleg stor, så den vart teken med heim att og overlevert naboen sin katt.

Mat(godte)-pause må ein storfiskar ha. Joakim synest at det er spennande å kike og leite i sekken som eg har pakka, der er alltid noko som fell i smak ned i. Denne gongen var det luksuspotetgull (som eg kallar det), eller Delivio som det vel egentlig heiter. Litt brus og sjokolade vanka det også til tolmodige fiskarar.

Fram på bauen ei(n) med fine kropp... det var vel kanskje ikkje husbonden min, Vassendgutane hadde i tankane då dei laga songen om båtfolket, men eg synest at det passa denne gongen her.

Ha ein flott dag alle saman.

Nytt familiemedlem

Neida, ingen ekte baby, men en liten pusebaby...

Vi har endeleg fått oss pus igjen.

Den forrige som vi hadde var verdens snildaste og godaste, men den var litt for glad i å legge seg i vogna til Benedicte - så den måtte vi sende til dei evige jaktmarker, så no passar han porten saman med St. Peter.

Vi er litt usikre på kva det nye tilskuddet skal heite, men det kan sjå ut som det anten blir Siv eller Mjau, vi får sjå. Kjenner eg meg sjølv rett, så blir det vel berre til at vi kallar den for Pus.



Stakars pusen var vetskremt av Benedicte. Ho elskar dyr og pusen var midt i blinken for henne. Pusen var klok nok til å søke dekning under kommoden i gangen, men Benedicte klarte på uforklarleg vis å lokke den fram.



Benedicte kosar og kosar, men det ser ut til at pusen ikkje set så stor pris på det... stakar lissjepusen.



Den obligatoriske kattaleika måtte studerast nøye før den kunne takast i bruk. Den måtte vel kvalitetssikrast først.



Benedicte storkosa seg med pusen, dei kjem nok til å bli gode venar. Det var litt spennande og litt skummelt å leike med den.



Sjå kor kjekt dei har det.



Sjå verdens nydligaste lissje kosepus. Vi skal ta godt vare på den Bente.

Ha ei fortsatt fin veke alle der ute i den store og vide bloggverden

Ut på tur

Jada vi har ferie og neida vi har ikkje vore langvegs avgarde. Veit ikkje heilt om det blir nokon ferietur på oss no i sommar. Vi får sjå til hausten om det dukkar opp litt ferie då.


For å fylle dagane og gje borna litt variasjon til kvardagen prøver vi å få til litt utflukter som vi ikkje gjer så ofte til vanleg (på grunn av den unemnelege tidsklemma).

Mandag pakka vi sekken og køyrde ut på Rjåneset, og standa der ute. Ei lita perle ved fjorden.


Joakim og Benedicte kosa seg i fjøresteinane,. Det var mykje rart som dukka opp då vi snudde på steinane. Det er kjekt å undre seg saman med borna og tåre å la tankane og idèane strøyme på. Tørre å vere litt barn igjen.





Vi hadde med oss pølser og brød som vi spidda på bål som Arild og Joakim laga til. Deilig med mat ute i naturen.



Vi kosa oss vel og lenge der ute, trur faktisk vi var der i nærmare seks timar. Og på alle dei seks timane hadde vi heile stranda for oss sjølve. Ja, ja bortsett frå tante Marita og onkel Eivind som tok seg ein tur og heldt oss med lag ei stund.

I dag har vi vore på fisketur ut på fjorden, bilder frå den turen lyt eg få ha til gode.

ha ein fin sommar vidare alle saman.

Eit lite livsteikn

No er det lenge sidan eg har blogga, Har rett og slett ikkje hatt ånda til å sette meg ned framfor maskina. Skal prøve å bli litt flinkare til å oppdatere den no, men lovar ingen ting... Det er sommar og eg er litt i feriemodus, sjølv om eg har tre veker med jobb framføre meg før eg kan ta ferie.


Sidan sist eg blogga, har vi endeleg fått oss hage. Her har vore gravemaskine og planert hagen og husbonden har sått plen, no er den blitt grøn og fin på avstand (ikkje på nært hald, men det kjem vel etter kvart får vi håpe). Kjem kanskje eit blogginnlegg om det seinare, vi får sjå.

Det er spennande tider for Benedicte, mykje nytt å sjå på og undre seg over. Alt skal kjennast på, smakast på og luktast på. Alle sansar blir tekne i bruk, ikkje alltid med like stort hell, men alt må lærast - og det er kjekt å sjå kor flink ho er blitt lisje snuppemora vår.

Det å blåse løvetann, er ein liten kunst...

Dette vart visst feil...

Å ha ein storebror som elskar fart og spenning gir alternative måtar å bruke dokkevogna på, Dukka blir liggande fint i senga si, medan dokkemammaen tar ei lita rallyrunde med dukkevogna.

No skal eg ut å nyte siste rest av den deilige sommarkvelden.

Ta vare på kvarandre og dei de er glade i, livet er så skjørt - det har nok ein gong vist seg at skjebna er rå og brutal og slår ned som lyn frå klar himmel der ein minst ventar det.

No takkar dei for denne gong... på gjensyn

Påska går mot slutten og det er på tide å ta vekk påskepynten. Eg har ikkje så mykje påskepynt - mykje av den ligg på hytta, for det er der vi brukar å vere i påska, men litt har eg heldigvis her heime også.

Denne nydeleg kyllingen har Benedicte laga i barnehagen. Det er handavtrykket hennar som er utgangspunketet, så har dei limt på nebb og fjøyrer. Den var berre nydeleg. Tusen takk for den vennen min.

Desse søte små kyllingane av ull, er det Silje som har laga til meg. Dei er kjempesøte og har fått stå i vinduskarmen på stova og kika på oss og gjeremåla våre i påska.
Denne vesle hønefamilia har stått på stovebordet, eller vore på diverse ekskursjonar saman med Benedicte. Det er egentlig stearinlys, men eg har ikkje hjerte til å kveike på dei, så desse har overlevt mang ei påske.
Denne høna er nyinnkjøpt av året. Joakim synest at den var såååå stilig, at vi berre måtte kjøpe den.
Denne høna har eg strikka og tova. Den sit i einsam majestet på eine kjøkkenhylla mi. Den var kjempeartig å strikke, men utruleg kjedeleg å fylle og montere. Eg har faktisk ein heil hønseflokk liggande klar til montering, men det får bli til eit anna år... denne stakaren får vere einsam enn så lenge.
Denne vakre buketten med kvitveis har storejenta mi Silje plukka itl meg. Det er så kjekt når ein blir overraska med slike små og søte bukettar. Kjekke storejenta mi.

Ja, det var ein smakebit av påskepynten her hos oss, som de sikkert har sett, er eg ikkje nokon stor fan av masseproduserte keramikkyllingar, men set desto større pris på små og søte heimelaga unike kyllingar.

Det skal bli godt når kvardagen kjem tilbake og vi fell inn i den gamle rytma att.

Ha ei flott veke alle saman.

Når det ikkje blir som planlagt...

Vi hadde verkeleg gleda oss til hyttepåske i år. Arild hadde ordna seg ein ekstra fridag, maten var kjøpt inn i store mengder og sekken nesten ferdig pakka. Og då blir Benedicte sjuk. HURRA! Vi tenkte at dette går nok fort over berre vi får litt medisin til henne, men der tok vi skammelg feil.

Det heile starta palmesøndag om kvelden, ho hadde litt småfeber og var litt utilpass, så vi valde å halde henne heime frå barnehagen på manag. Mandag kom og lisje prinsessa var frisk som ein fisk, og tante Marita gleda seg over å få vere "dagmamma" for henne på tirsdag. Tenk to heile feberfrie dagar før styret braut laus på nytt...

Onsdag morgon vakna ho med 40 i feber. Her var gode råd dyre tenkte eg, to dagar til avreise til hytta. Best å få henne undersøkt av lege i tilfelle ho treng medisin for å bli frisk. Å få legetime onsdag i påskeveka skulle vise seg å ikkje vere berre berre. Halv ti fekk vi time, men det betyr ikkje det same som at det er då vi slepp inn til legen... å nei da. Eg sat på venteromet med ei mildt sagt dritleid lita sjuk prinsesse og ein minst like lei storebror. Vi venta og venta og venta og venta. Endeleg var det vår tur - ein time seinare enn vi skulle vere der... Men fekk vi hjelp no då? neida, legen vart opptatt igjen han, medan vi sat på kontoret hans og venta, vart han oppteken med ein annan pasient på gangen. Ny venting og enda surare born. Endeleg der kom han, men nei... ikkje vår tur enda. Vi måtte gå tilbake på venteromet og vente der, medan han skreiv eit brev som ein pasient skulle ha med seg. Her må eg innrømme at tolmodet mitt også begynte å bli satt på ei hard prøve, men endeleg var det vår tur.

Vi fekk konstatert øyrebetennelse på begge øyrene, men legen var i tvil om vi skulle få antibiotika, så han ville snakke med ein spesialist på Ålesund sjukehus. Spesialisten var sjølvsagt oppteken - ny venting på oss... men endeleg fekk vi resepta i handa og kunne svinge oss ned på apoteket. På apoteket var dei same folka som vi hadde venta sman med på legesenteret, det vart nesten som vi vart på hels av all ventinga... På apoteket vart det ei ny runde med venting, Joakim vart sjølvsagt svolten og tørst (takk Gud for at han ikkje måtte på toalettet også), men eg greide å forklare han at han ikkje kom til å svelte i hel. Dei som har fått antibiotika til born, veit nok at når ein leverer resepta, så må ein på nytt vente i ca 10 minutt medan dei blandar ut medisinen. Ja ja, eg byrja å sjå lyset i tunellen - klokka 13.00 var vi ferdige på apoteket. Då hadde eg vore på farta med ei lita jente med 40 i feber i 3,5 timar. Stakars lisje vennen min. (og litt stakars meg...).

No skulle vi berre starte med medisin, so skulle ho nok bli så frisk at vi kunne reise opp på hytta på fredag... trudde vi. Feberen steig og stikkpillane virka ikkje, antibiotikaen hadde inga effekt, så torsdags kveld var det på ny ei runde til legevakta. Vi fekk ny antibiotika og konstatert at øyrebetennelsen hadde blitt mykje verre sidan onsdag formiddag, trass i smertestillande og antibiotika. Natt til laurdag, vart det ny runde på legevakta, feberen steig sjølv om vi ga febernedsettande i dobbel dose... no hadde heldigvis øyrene blitt litt bedre. Vi fekk berre beskjed om å ta tida til hjelp. Så no sit vi her å ventar...

Joakim var heilt knust stakaren, han hadde gleda seg sånn til hyttetur, men vi får prøve å gjere det beste ut av situasjonen og kose oss her heime.

Torsdag sende vi Joakim på båttur saman med onkel Eivind og tante Marita. Han storkosa seg og fekk prøvt fiskelukka (som ikkje vart noka lukke). Så bar det avstad til farmor og farfar for å ete middag.

Det er vanskeleg å forklare ein 1-åring at ho ikkje kan vere ute. Ho hentar jakke og sko mange gongar for dag og vil så gjerne ut. Kvar gong nokon skal ut, bli ho kjempelei seg for at ho ikkje får vere med. Stakar lisje vennen min.

Fredag laga eg ei stor bolledeig og baka mykje deilige bollar. Benedicte prøvde ei lita stund å hjelpe til, men ho vart så fort sliten lisje vennen min.

Vi har mykje rart på loftet, så eg tok med lomelykt for å prøve å finne nokre nye leike som kanskje kunne fengje merksemda ei lita stund. Eg drog ned ei kasse med little people og ei garasje som Joakim fekk då han var liten. Gjett om det vart gjensynsglede. Joakim heiv seg over leikene og det var så vidt Benedicte aller nådigst fekk låne. Men etterkvart vart dei einige og leika seg fint saman, heilt til Beneicte nesten sovna på golvet...

I dag har Bendicte vore nesten feberfri... HURRA! Vi fiera med heimelaga sukkerspinn på formiddag. Jaokim storkosa seg, men Bendicte turde ikkje smake. Såg berre skeptisk på sukkerspinnen og rista på hovudet og sa nænæ.

Arild diska opp med deilig middag i dag. Pinnekjøt med mykje deilig tilbehør. Når vi har slik festmiddag, må ein ha eit anstendig bord også synest eg. Då var det berre å leite fram besteserviset, krystall og sølvtøy og dekke bordet.

Benedicte kvikna faktisk litt til under middgen, ho fekk styre seg sjølv med eting og roting. Kor mykje ho faktisk åt er uvisst, men ho kosa seg iallefall. Matlysta hennar har vore totalt fråverande dei siste dagane så det var kjekt å sjå at ho åt litt i allefall.

Joakim er ein kreist når det gjeld mat, så medan vi kosa oss med pinnekjøt, åt han grillpølser med ketsjup...

Medan vi sat og åt, høyrde vi eit leven ute på trappa. vi sende ut Joakim for å sjå kva det var - eit stort gledeshyl høyrdes sikkert over heile Grepalia. Verdens største påskeegg låg på trappa. Det var nok påskeharen som hadde teke turen. Inni det store påskeegget, var det små påskeegg med namn på til borna i huset. I tillegg var det fylt opp med sjokolade og marsipan til oss vaksne. Nam, nam kaor viskal kose oss i kveld.

Påskeegget fall ivertfall i smak. Det viser tydeleg på bileta... så dei let eg tale for seg.

No kryssar vi alt vi har for at ho blir frisk og rask fort igjen, slik at vi kan nyte dei deilige dagane ute.

Ha ei fortsatt flott påske!

Når det utenkelege skjer...

I går skjedde det igjen. Det vesle samfunnet vi lever i vart råka av ei tragisk bilulykke. Tre menneske omkom. Eit kjærastpar og den vesle guten deira. Livet vart brått reven i filler. Dei hadde framtida framføre seg og gleda seg over den vesle guten sin, han vart berre sju mnd. gamal. Han hadde så uendeleg mykje å få oppleve denne vesle guten, men slik vart det ikkje. Skjebna ville det annleis.



Det er så meiningslaust at slikt skal skje, eg finn ikkje ord. Tenkjer på alle dei som har mista ei kjær familie og gode venar. Vi lever i eit forholdsvis lite samfunn her, og alle veit kven alle er, så dette kjem så nært innpå livet våra. Det er omogleg å ikkje verte berørt av ei så tragisk hending.


Vi har igjen blitt minna om kor skjørt livet er, og at det er så viktig å ta vare på kvarandre. Som eg sa i eit anna blogginlegg; Ein veit aldri kvar lynet slår til neste gong...



Ta vare på kvarandre kjære bloggvenar!

Medan vi ventar på påska...

Vil eg mimre litt om dei siste påskefeiringane vi har hatt. Vi er så heldige å ha ei flott familiehytte på Folkestadsætra, der prøvar vi å vere så ofte det let seg gjere, både sommar og vinter. Om vinteren må vi gå opp på ski dersom snøen ligg, men det er godt å kome fram å få fyr i ovnen og kjenne korleis varmen brer seg i hytta medan vi pakkar ut og bytar kle.

I fjor, vart det heimepåske fordi snøen låg og Benedicte berre var 3 månader gamal. Vi synest at ho var litt i yngste laget til å bli stappa ned i ein pulk langt til fjels. Men i år, ser det kanskje ut til å bli hyttepåske på oss att. Det gleder vi oss veldig til alle saman.

Tenkte eg skulle vise litt bilder frå påskefeiringane vi har hatt, håpar at de tek dåkke tid til ei lita billedreise til vårt hytteparadis. God fornøyelse.

Eg startar med påska 2006

Joakim leikar seg ute i snøen. Det er så hærleg med ungar som er ute og baskar i snøen og er raude og gode i kinna og på nasetippen. Dei strålar av sunnheit.

Joakim i fullt driv ned akebakken, som snart må vike for å bli årets hoppbakke.

Arild lagar hopp og gjer løypa klar for årets påskehopprenn.

Joakim passar på at det er fyr på bålet, slik at svoltne hopparar får seg pølser med brød etter flott innsats i hoppbakken.

Eirik i eit luftig svev...

Silje med litt skrekkblanda fryd tek sats på hoppkanten

Ein søt liten tilskodar

Joakim ventar på kvelden, då skal han studere stjernehimmelen gjennom stjernekikerten.

Påska 2007

Joakim kosar seg ute i snøen

Deilig i sitte i sofakroken å ete litt mat

To luringar på hemsen. Joakim og Martin leika seg fint oppe på hemsen medan utedressane fekk seg ei lita pause framfor ovnen

Sjølv om det ikkje var noka påskesol ute, måtte vi ut og spidde pølser.

Martin og Joakim tullar og tøysar

Jokaim er komen ut att, og leita fram rompeakebrettet.

Det er deilig å kome inn etter ein lang dag ute i snøkave å få servert deilig kakao av mormor

Maling på egg høyrer sjølvsagt til påskefeirnga. Her er Martin og Joakim i djup konsentrasjon.

Påska 2008

Sidan det ikkje vart hyttepåske, vart det pølsespidding i hagen. Det var godt det også.

Det kom mykje snø til påske, Joakim er så heldig å ha to storesysken som laga flott snøhytte til han.

Joakim, Jan Erik og Martin spiddar seg pølser

Benedicte kosar seg på fanget til pappa.

Det var runda med påskemimring frå meg. No ser vi fram til deilige og late dagar på hytta i slutten av neste veke.

Skal sjølvsagt kome med oppdatering frå årets påske også.

Ha ei flott veke alle saman!